Ons wurmke heeft vanaf nu ook écht een eigen website! Daar staat deze blog ook op (en vanaf nu zal die ook daar bijgehouden worden).

wurmke.dijcks.info

Wanneer de kleine straks geboren is, zal hij/zij een pagina krijgen in de vorm voornaam.dijcks.info, maar vooralsnog blijven onze gekozen voornamen natuurlijk nog eventjes geheim

Afgelopen maandag, 28 januari, hebben Michiel en ik onszelf een 3D pretecho cadeau gedaan voor ons 9-jarig samenzijn. Hier de foto’s!!

1e gewone foto
Dit plaatje laat zien hoe je op het moment van de echo in mijn buik ligt. Vooral je ruggengraat is goed te zien! Aan de rechterkant is nog net een stukje van je hoofdje te zien.

foto van je hartje
Links kun je je hartje zien (waar die stippellijn doorheen loopt) en ook de kamertjes zijn al goed te zien hier! Rechts je hartslag: 143 slagen per minuut!

foto van een stukje van je bovenbeen
Op deze foto werd het botje in je bovenbeen opgemeten: 4,85cm. Dat staat gelijk aan een zwangerschapsduur van 26 weken en 5 dagen. Officieel was ik maandag 26 weken en 4 dagen in verwachting, dus je ligt mooi op schema!

1e 3D foto in zwart-wit
De eerste 3D foto van jou! Je had het eerste deel van de echo niet zo’n zin om op de foto te gaan (lijk je nu al op je moeder ), dus het werd in eerste instantie je ruggetje bekijken met de achterkant van je hoofdje. Evengoed een hele mooie foto!

2e 3D foto in zwart-wit
Hier dook je al ietsje minder weg, maar we moesten het nog even doen met een zij-aanzicht. Ook hier: evengoed een mooie foto!

2e gewone foto
Je ligt hier lekker op je zij. Eindelijk een beetje rustig! Je was dan ook de hele ochtend al flink aan het spartelen geweest, dus je werd op een gegeven moment toch wel moe…

3e gewone foto
De echoscopiste heeft heel erg d’r best gedaan om ook een plaatje te krijgen van je voetje. Elke keer als we dachten dat je voetje(s) weer mooi in beeld waren, waren ze ook gelijk weer weg! Volgens mij vliegen die voetjes van je mijn hele buik door! Uiteindelijk is het wel gelukt om er toch nog een foto van te maken.

1e 3D foto in kleur
Daar ben je dan, met je gezichtje grotendeels naar de ‘camera’ gedraaid! En ja, dat gapen, dat krijg je ervan als je je zo druk maakt hè!

4e gewone foto
Hier lig je weer op je zij (of eigenlijk -zowaar- nog steeds). Op deze foto is goed te zien dat je hoofdje zowat tegen de placenta aanligt!

2e 3D foto in kleur
Aaawww…. papa & mama zijn verkocht hoor! Zo’n lief kindje in mijn buik!

Op 17 december hadden we de 20 weken echo. Hier zijn de foto’s daarvan!

Echo 1
Wat lig je hier lief! Met je duimpje in je mond. *Smelt*. Ook een heel duidelijke foto vooral!

Echo 2
Hier is je hartje goed te zien en (de zijkant van) je ruggengraat!

Echo 3
Op deze foto kun je je ruggengraatje heel goed zien!

Éindelijk: de foto’s van de echo zijn ingescand én op mijn pc geplaatst! Dus hier zijn ze

Echo 1
Hier lig je met je hoofdje naar rechts

Echo 2
Dit is eigenlijk dezelfde foto als de 1e, maar nu word je ook nog gemeten: 5,2 cm van je kruintje tot je kontje. Bij metingen later tijdens de echo was je zelfs 5,7 cm lang! (Toen hield je je hoofdje wat rechterop dan op dit plaatje)

Echo 3
En je hebt jezelf omgedraaid! Nu lig je lekker met je gezichtje naar ons toe en je lijkt wel te zwaaien!

Echo 4
Twee handjes op het hoofdje… je zou zo al kinderliedjes aan het oefenen kunnen zijn! Bij deze foto ben je overigens al meerdere malen voor ‘alien’ uitgemaakt…

Echo 5
En weer gedraaid! Nu lijk je op je ruggetje te liggen, waardoor we je mooi ‘en profil’ kunnen zien. Je gezichtje is zo ook al goed te zien, met een oogje, neusje en mondje! Ook je hartje is heel goed te zien op deze foto: dat is die witte vlek bovenop je buik!

Ik houd deze blog nu inmiddels al een tijdje bij. Eigenlijk al sinds Michiel & ik serieus pogingen zijn gaan doen om zwanger te raken. Nou was het -gelukkig voor ons!- al heel snel ‘raak’, dus ik hoefde niet maand na maand te vertellen dat het nog zeker een maandje extra gaat duren…

Tot nog toe heb ik deze blog echter wel geheim gehouden, door er een wachtwoord op te zetten. Anders zou iedereen ‘m zo kunnen lezen en dat was nou net niet mijn bedoeling aan het begin van m’n zwangerschap…
Maar gister hebben we de 1e echo gehad; voor zover dat nu fatsoenlijk te zeggen is, gaat alles goed met wurmke. Ik ben nu zo’n 12 weken zwanger, dus het 1e trimester zit er zo goed als op. Ik durf het nu dan ook wel aan om de boel openbaar te maken! Vanaf nu kan dus iedereen die dat wil volgen hoe het met de zwangerschap gaat.

Ik zal deze blog zoveel mogelijk updaten, maar op het werk heb ik er -uiteraard- meestal geen tijd voor en ’s avonds thuis heb ik er ook lang niet altijd de puf voor, dus vaak zal het maar 1x per week (en soms zelfs nog minder…) geupdate worden. Reacties zijn uiteraard meer dan welkom, maar ga dus niet de hele tijd vragen wanneer de volgende update komt. Die komt wanneer ik er tijd & zin voor heb. Er komt zeker weer een volgende update, maar dat kan dus soms gewoon even duren!

Nou, veel plezier met deze blog, reacties zijn uiteraard welkom! Maar hou ze een beetje beschaafd, deze blog is ook een dagboek voor de kleine later!
Om een reactie te kunnen plaatsen, moet je je overigens wel aanmelden bij wordpress. Dit heb ik niet gedaan om mensen te pesten met wéér een account op de één of andere site. Dit heeft puur te maken met het tegengaan van spam! Hopelijk heb je hier begrip voor!

Mijn belevingen kun je van week tot week volgen op de pagina ‘In verwachting‘!

Nou, in m’n laatste bericht schreef ik dat ik allerlei ‘vreemde’ dingen voelde. En dat klopte ook wel, maar ik werd toch normaal ongesteld, op 26 juli. Dus 2 daagjes voor de partnerschapsregistratie! Dat was toch wel een kleine teleurstelling, zeker omdat ik er steeds meer van overtuigd raakte dat al die kleine vreemde dingetjes toch maar één ding konden betekenen….

Maaaaaaar…. een maandje verder en hoewel ik dit keer niet zoveel ‘vreemde’ dingen voelde als vorige maand, waren er toch wel wat hints die wezen richten de mogelijkheid dat…. Pijnlijke borsten (hoewel ik daar ook altijd wel last van heb als ik ongesteld moet worden, en zeker de eerste dagen was het niet echt erger dan normaal), véél naar de wc moeten (veel meer dan voor mij gebruikelijk is in elk geval ), weinig eetlust, ’s avonds nog wel eens moe (al verschilt dat van dag tot dag)… en rond de tijd dat ik normaal gesproken ongesteld zou moeten worden, begon ik ook uitslag te krijgen in mijn gezicht. Of ja, uitslag.. meer overmatig vervellen op bepaalde plekken! Maar die plekken waren daardoor wel erg gevoelig en het jeukt ook met enige regelmaat!

Dus afgelopen zaterdag (2 dagen overtijd, als je uit zou gaan van een cyclus van 4 weken en mijn cyclus is normaal gesproken zo’n 26 dagen) toch maar eens een zwangerschapstest gehaald. We waren dit weekend bij de ouders van Michiel om de verjaardag van Fred (je opa, kleintje!) te vieren. Michiel z’n oom & tante uit Berlijn (sorry, Borgsdorf) waren er dit weekend ook. Zaterdag waren we met hen (en met Merian, aka oma) naar Maastricht geweest om wat te winkelen en daar heb ik dus ook de zwangerschapstest gehaald. Dat vergde nog enige tactiek ook, om het niet meteen te duidelijk te maken voor iedereen

Vanmorgen heb ik de test gedaan, met Michiel in de nabijheid. Gister (zondag) is het er om verschillende redenen (waaronder het nog aanwezig zijn van de oom & tante van Michiel) niet van gekomen, maar vandaag dus wel! We waren nog in Neerbeek, we hadden allebei vandaag vrij genomen, zodat we gister niet nog naar huis hoefden te rijden.
Enfin, vandaag dus de test gedaan. Op de verpakking staat dat je na 3 minuten resultaat moet hebben “maar het kan soms ook sneller”. Nou, na een minuutje verscheen het antwoord al in beeld! Hoera, ik ben zwanger!!!

Aangezien de “1e dag van mijn laatste menstruatie” op 26 juli was, houdt dat in dat ik (officieel) op 1 mei uitgeteld ben. Dat duurt nog wel lang hoor, 1 mei! Nog 8 maanden (ruim)….
Het is nu nog best onwezenlijk eigenlijk. Dat er nu een mens in mij aan het groeien is. En dat terwijl ik er eigenlijk nog niets van merk (nou ja, op wat last van hormonen na dan). Ik zou het liefst nu al een echo laten maken om zeker te weten dat er inderdaad een babytje aan het groeien is, daar binnen. Maar ja, ik denk dat er nu nog weinig te zien is op een echo…

Trouwens, je papa heeft nu al een bijnaam voor je verzonnen: wurmke

Vorige maand toch nog ongesteld geworden… Ruim een week te laat, maar ik had het eigenlijk wel verwacht. Ik kon me in elk geval niets herinneren van scheurende rubbertjes ofzo. Deze maand zal het anders zijn. Geen rubbertjes… dus nu is het maar afwachten geblazen. Wanneer weet je of je zwanger bent? Kun je het bij de bevruchting al voelen, of duurt het nog wel een paar weken voor je het merkt? En wát voel je dan? Het zal wel van vrouw tot vrouw verschillen, dus de kans dat ik echt een antwoord op die vraag zal vinden, is klein. Nou ja, tot ik dan weet dat ik zwanger ben, natuurlijk.

Op het moment voel ik wel om de haverklap ‘vreemde’ dingen in mijn buikstreek. Maar het kan best zijn dat het eigenlijk heel normale dingen zijn waarvan ik stiekem hoop dat ze ‘vreemd’ zijn. Of misschien komt het wel simpelweg van de (lichte) spanning die ik nu toch wel voel. Helaas zal het nog een paar weken duren voor ik zekerheid heb. In het ongunstigste geval weet ik over iets meer dan een week dat ik in elk geval nog een maandje moet wachten, in het gunstigste geval zal het nog zeker 2-3 weken duren, voor het tijd wordt om naar een zwangerschapstest te grijpen. Hoewel er in de komende weken genoeg staat te gebeuren (komende woensdag naar de Efteling, anderhalve week later is ons geregistreerd partnerschap en daar moet ook nog genoeg voor gedaan worden!), lijkt 2 weken zo wel heel lang nog, om te moeten wachten.

Zo, 8 juni zijn we bij de gemeente geweest om aangifte te doen voor de partnerschapregistratie. Alle benodigde papieren daar achter gelaten, evenals een smak geld en nu dus maar dagen aftellen tot 28 juli! Vanaf ongeveer 10 juli kunnen we naar de gemeente bellen om te vragen wie ‘onze’ ambtenaar van de burgerlijke stand zal zijn en om meteen een afspraak te maken met die persoon, zodat je nog het één en ander door kan spreken voor de ceremonie. Nog maar 4 weken te gaan…

Afgelopen zondag was het precies 4 weken geleden dat ik voor het laatst ongesteld was. En dat terwijl ik normaal een cyclus heb van zo’n 3,5 – 4 weken. Inmiddels zijn we alweer 4 dagen verder sinds zondag en ik ben nog altijd niet ongesteld. Nou hoeft dat natuurlijk nog niets te zeggen, maar er begint zich zo langzaam aan toch één bepaalde vraag steeds duidelijker in mijn hoofd te nestelen: “Zou het kunnen dat…..?” Tsja, ik weet niet .. dan zou het wel een ‘ongelukje’ geweest moeten zijn (en eentje waar ik niets van gemerkt heb vooral ook), maar ja … voor hetzelfde geld wordt ik vanavond alsnog ongesteld natuurlijk. Ergens is het wel spannend zo, ik zou gruwelijk balen als ik nou toch ongesteld zou worden natuurlijk. Van de ene kant ga ik daar toch wel van uit, maar van de andere kant… niet alleen omdat ik natuurlijk graag zwanger wil worden, maar ook omdat we van plan zijn (waren???) om na déze menstruatie serieuse pogingen te gaan ondernemen. Dan is het dus behoorlijk irritant als dan juist deze menstruatie zo lang op zich laat wachten! Grrr, ik haat wachten…
Nou ja, ik wacht wel rustig af, als er na het weekend nog geen menstruatie is, ga ik toch maar eens richting een drogisterij, maar tot maandag kan er natuurlijk nog van alles gebeuren…

Toch niet naar de verloskundigenpraktijk vóór dat ik zwanger ben. Ze hebben er alleen op maandag, dinsdag en donderdag spreekuur. Tsja, die dagen moet ik gewoon werken en Michiel ook. Ik kan zelf nog wel ergens een dag ruilen, maar om Michiel nou weer een extra dag vrij te laten nemen hiervoor… nee, toch niet!

Gaat dan trouwens ook nog leuk worden wanneer ik straks zwanger ben en toch zo nu en dan op controle moet. Kan ik om de haverklap m’n rooster om gaan gooien. Geweldig…

Maar ach, dat is slechts een kleine tegenslag. Tegenslag vind ik er zelfs nog een te groot woord voor, eigenlijk…

De voorbereidingen voor onze partnerschap registratie zijn ondertussen in volle gang. De uitnodigingen zijn klaar (en erg mooi geworden, al zeg ik het zelf!), nu nog de enveloppen erbij kopen (komt vrijdag wel) en opsturen. De kleren hebben we inmiddels ook al grotendeels gekocht en ook de ringen zijn al klaar!
Nu alleen nog ‘even’ gaan bedenken wat we nou precies na het officiële deel gaan doen… We willen eerst ergens gaan lunchen, maar waar? En wat daarna…? Daar zijn we nog niet over uit. Maar och, we hebben nog bijna 2 maanden om daar over na te denken.